!?
@Cdren
92 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Reklam
Yatağımın karşısında bir pencere var. Odanın duvarları bomboş. Nasıl yaşadım on yıl bu evde? Bir gün duvara bir resim asmak gelmedi mi içimden? Ben ne yaptım? Kimse de uyarmadı beni. İşte sonunda anlamsız biri oldum. İşte sonum geldi. Kötü bir resim asarım korkusuyla hiç resim asmadım; kötü yaşarım korkusuyla hiç yaşamadım
Kendine oyunlar buldun: başkalarının katılıp katılmadığına aldırmadığın oyunlar. Herkesi yargıladın bu oyunlarda. Bu arada beni de yargıladın, bana da haksızlık ettin. ... Ben oyun istemiyorum artık...
Karanlığa o kadar alışmışsınız ki yıldızlar bile rahatsız ediyor sizi!
Sayfa 280 - İletişim Yayınları
Aslında, kimse, kafasındaki hayallerle kimseyi bir yere götüremez...
Sayfa 297
Reklam