Sandalyenin kıyısına oturanlar, belki de koltuğunu doldurarak oturanlardan daha rahattı. Hep kalkıp gidiverecekmiş gibi, oturduğu yerin geçici olduğunu vücut diliyle anlatmanın yoluydu bu. Kimisinin bütün dünyası, bir sandalye; kimisininde sandalyesi bütün dünyası idi. Kıyısına oturan da vardı, ortasına çöken de. Sandalyeden kalkamayanlar ya hastaydı ya da...
Bazı görüntüler, görenin beyin süzgecinden geçip, çağrışım dünyasında kelime elbisesini giyiverir. Kendine has, kendi mana aleminde, kendi üslubunda, kendi ifade tarzıyla söyleniverir.