Arthur Schopenhauer'ın oxuduğum ikinci kitabı idi. Kitabın başlarında "kavram"ların izahından və tartışma sənətinin hansı məqsədlərlə istifadə olunduğundan bəhs edilirdi. Yazar bunun sui-istifadəsinin fəzilətli davranış olmadığı barədə kifayət qədər yazıb, nə vaxt hiylələrə keçəcək deyə düşünürdüm :d (səh. 65-də başlayır)
Kitabın nisbətən ağır dili olduğunu deyə bilərəm, bəzi hissələr rahat getsə də, ümumiyyətlə söhbət nədən gedir dediyim yerlər də oldu. Ona görə gərək yavaş-yavaş, anlamağa çalışaraq oxuyasınız. Roman kimi oxuyub keçiləsi kitab deyil.
Hiylələr və necə istifadə olunduğu barədə gözləntilərimi qarşıladı deyə bilərəm, bir çoxuna toxunulmuşdu. Dayanıb bu hiylənin öz şəxsi təcrübələrinizdə qarşılığı olubmu deyə də düşünə bilərsiniz, faydalı olur.