Keşke ben de birkaç kilometre ötede yaşanan vahşeti tarif etmek için kullanılan kelimeleri unutabilseydim. Böyle zamanlarda cehalet ayıp değil, geçiçi bir mutluluktu çünkü...
Dünyada, göz alıcı yeşilliklerle çevrili on birinci yüzyıldan kalma terk edilmiş bir sarayın önünde dururken, aynı anda küle dönüşen insan kalıntılarının ağlayan gökyüzüne doğru süzüldüğüne tanıklık edebileceğiniz başka bir yer yoktu.