" Düşman saçmasapan lâflar eder,
duyar can kulağım.
Benim için kötü şeyler düşünür,
görür can gözüm.
Üzerime köpeğini salar,
ısırır köpek ayağımı,
çok acılar çekerim, çok acılar.
Köpek değilim, onu ısıramam,
ısırırım dudağımı..."
" Rousseau daha 18. yüzyılın ortalarında, insanın teknik gelişmenin sağladığı konfora çok hızlı alıştığına dikkat çekmişti. Başlangıçta basit kolaylıklar olan şeyler hızla ihtiyaç halini alıyor ve de onlara sahip olmaktan mutluluk duymaksızın kaybetmekten mutsuz oluyoruz."