Cemile Yıldız

Yalnızlığın da yaşlılığında binbir türlü hali vardı şu dünyada. En beteri, ikisinin bir arada olması, en beteri yaşlı yalnızlığı
Sayfa 100·Kitabı okudu
Görgü kurallarını öğrenebileceğim kimse yoktu ama kimsesizlik en sert öğretmendi.
Sayfa 79·Kitabı okudu
İçim dipsiz bir kuyu gibiydi. Yıllar boyu bazen bardaktan boşalır gibi, bazen damla damla, bazen ip gibi incecik akakarak öfke doldu içime. O öfkeyi hiçbir yere akıtamadım. Mecburen dışıma sızdı. Dipsiz kuyu bile dolmuştu. Bir yere dökebilsem içimi rahatlayacaktım.
Sayfa 18·Kitabı okudu
Oysa şiddetsiz, sessiz bir geçimsizlik de az şey değil ki. Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi? Çiçeği ha bir günde koparıp atmışsın kökünden, ha yavaş yavaş solmasına izin vermişsin.
Sayfa 15·Kitabı okudu
Hangimiz şehirde kapımızı çalan ve kim olduğunu bilmediğimiz birine buyur gel deriz.
Sayfa 9·Kitabı okudu