Mitoloji dünyasını çok seviyorum, özellikle Yunan mitolojisi benim başlıca ilgi alanım. Bu konu hakkında yazılan herhangi bir kitabın bana kötü geleceğini zannetmiyorum.
Yazarın bir diğer kitabı olan Akhilleus'un Şarkısı kitabını okumuş ve çok beğenmiştim. Bu kitabı da beni yanıltmadı. Okurken içine çeken, sizi orada yaşatan ve her noktada, virgülde içinizi hoplatan bir romandı bu da. Özellikle okurken sizi yormayan ve akıcı olan kitaplara hiç olmadığım kadar ihtiyacım var. Sırf iyi bir kitap diye akıcı olmayan hiçbir kitap için kendime eziyet etmek istemiyorum artık. Bu nedenlerden dolayı okunmak için birebir bir kitaptı.
Mitolojiye azıcık ilgisi bile olanların bileceği bir konusu var aslında. Odysseia destanınında anlatılan konuların daha romana evrimleştirilmiş, olay zincirinin daha düzene oturtulmuş hali denebilir. Baş kahramanımız tabii ki Kirke. Onun sayesinde ise aslında daha çok gölgede kalmış titanları biraz daha tanıma şansı buluyoruz. Çünkü Yunan mitolojisi dendiğinde çoğu kişinin aklına Olimposlu tanrılar gelmektedir.
Gündüz Vassaf ile tanışma kitabım olarak bu güzel düşünce/felsefe ve sosyoloji kitabını okudum. Kendisi bir psikolog olarak zaten benim ilgimi çeken bir insan olduğu için daima aklımda okumam gereken
Çok uzun bir süredir Hakan Günday okuyucusuyum ve onun yarattığı Türk yeraltı edebiyatı diline oldukça aşinayım. Gündelik hayatımızda bizi sıradanlaştıran ve körleştiren konuları yüzümüze adeta
Sevginin her türlü önyargı ve karanlığı fethedecek gücü var ise şayet, bu kitap en yobazın bile kalbinde mum yakacak kıvılcımı çakabilir. Akhilleus ve Patroklos'un çocukluktan başlayan arkadaşlık, hayranlık ve aşklarını anlatan inanılmaz güzel bir kitap. Aşkları o kadar saf ve güzel betimlenmiş ki okurken kaderlerinde birlikte olmak yazılmış diye düşünüyorsunuz. Aşk, sınır, beden veya cinsiyet tanımayıp iki ruhu birbirine bağladığında üç bin yıl önceki tanrıların bile buna karşı gelemediğini görmek bir kez daha bu garip duygunun gücünü hatırlattı bana.
Aslında kitaptaki olaylar gerçek olaylar. Çoğu İlyada destanından alınan hadiseler ve karakterler. Yazar sadece aralarını edebi bir yolla bağlayarak modern dünyanın sahnesine yeniden sokuyor. Bence gayet de başarılı bir yolla ulaşmış buna. Ayrıca kitapta baş karakter olarak ünlü bir ismi kullanmak yerine, örneğin Akhilleus (Aşil), Hektor veya Paris, Patroklos gibi sıradan, hepimize benzeyen bir karakteri seçmesi gerçekten bizi kitaba yakınlaştıran bir özellikti. Eğer bu bahsettiğim yarı tanrı nitelikli karakterleri seçseydi belki de bu kadar anlayamazdık kafalarından geçenleri. Kitap o çok bilinen Truva savaşına doğru bizi hazırlamasına rağmen bu savaş tam 10 yıl süren bir savaş olduğu için muharebe kitabı okuyormuş hissini çok hissetmiyorsunuz. Çünkü bu kadar uzun bir sürece yayılmış bir savaşta insanlar devamlı savaşmıyorlar bile. Çoğunlukla küçük çaplı çarpışmalar oluyor. En büyük olaylar savaşın son yılına doğru meydana geliyor.
Mitolojiyi de çok sevdiğim için benim oldukça hoşuma giden bir kitap oldu. Herkese de açık yüreklilikle öneririm.
Kitabın ilk sayfaları oldukça ağır başladı ancak ilerledikçe daha anlaşılır ve rotası belli olan bir kitap oldu benim için. Varoluşsal bir boşlukta olan ve döneme göre (1930'lar) gayet entelektüel
