Şaire me ye
mezin Cegerxwîn berî niha bi 50 şali binerin be gotiye çi: “Welate
me tev de zîv û zer e, le ez çi bikim maye ji xelke re.” Xebera şeva
din a radyoye ev şîreta Cegerxwîn anî bira min, min ji dive ez
binim bira we.
Qaîdek misilmantiye heye. Diben ku hûn nikaribin li ser piyan
nimej bikin, rûnişd bikin, hûn nikaribin rûnişdc bikin razayî bikin
û ku razayî jî ji we neye bi çavan bikin. Ez ve dnim ser doza kur-
dan, kese ku tiştek je neye dne ye. Li ser piyan, rûnişd, razayî û bi
çavan. Hinek karin şipyayî bikin, hinek karin wek min rûnişd bi
nivîsandin bikin, hinek karin bi pereyan bikin û ye ku ev hemû jî
ji wan neye, karin dua bikin. Le xayind, ew nabe. Dibe wek yekî
bi çavan jî nimej neke le kufıriyan bike. icar ew jî dibe kafir. Eh di
temame dînan de qeda kafiran jî helal e.
Jiyana be evîn ne xweş e, be tam e; mirov zû je dikerixe û sar
dibe. Ji ber ve yeke, ji bo jiyaneke xweş û bi wate evîn şert e. Tişte
ku mirovan bi jiyane ve gire dide, mirovan ji hovîtiye dûr dixe û
wan bi rûmet dike evîn e.