Polisiye romanın belirleyici olay örgüsünün karşılığı olan his gerilimdir. Oyuncu ile rakibi arasındaki mücadele, sırrın nasıl çözüleceği hakkındaki belirsizlik gerilim yaratır. Örnek nitelikte bir polisiye roman kitabın nefes nefese yutulmasını ve ancak düğümler çözüldüğünde soluklanılmasını icap ettirir.
Dostoyevski'nin polisiye romanlarında sevgiyi üzerine çeken bedbaht, suçludur. Düzenin kurulması için cevaplanması gereken soruyu da o taşır - ama her zaman bu yük altında beli bükülmüş ve içine kapanıktır.
Dedektif nasıl insanların arasında gömülü sırları ortaya çıkarıyorsa, polisiye roman da, estetik aracılığıyla, çarpıtılmış toplumun ve onun temelsiz kuklalarının sırrını ortaya döker.