Nova dalgınlıkla insanların hayalleri mahvetmeyi ne kadar çok sevdiklerini düşünüyordu. Hayal kuran kişinin tökezleyip topalladığını görmeye bayılıyor, umut kıymıkları arasında zevkten dört köşe oluyorlardı.
Raflarda isteyebileceği her şey ve ihtiyacı olduğunu hiç düşünmediği milyonlarca farklı hikâye vardı. Zamanın hiçbir şey ifade etmediği ve bir insanın sonsuza dek kaybolabileceği bir yerdi burası. Hayatının geri kalanını bu rafları inceleyerek geçirebilir ve hiç sıkılmayabilirdi.