Mehmet Kalkan
@Chance_
Mecburiyetlerimi yaşadım, hepsinin kapılarını tek tek kapadım, şimdi hayallerim gelsin..
Sosyal hizmetler
Erzin Hatay
İskenderun
18 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Babam'aİnsan ve Duygular
Bir buçuk senedir iğneyle dağ devirmeye çalıştık, bazen güldük, çokça ağladık, yoğun bakıma ilk girdiğinde, sesiyle, nefesiyle dönsün yeter, tutmasın hiçbir yeri bakarız dedim, öylede oldu, nefesini alıp döndün, ama sevincimi yaşayamadan ben düştüm.
Kan bağımız olmayan dostlarımızla kalktık düştüğümüz yerden, önce parmakların sonra sağ bacağın hareket kazandı, bir çocuğun ilk adımına sevinir gibi sevindim, bastonla yürüyebilmen bi umut bi heyecandı, ama vücut dirençli değildi, bir türlü toparlayamadik. Dedim ya, bir buçuk senedir iğneyle dağ devirmeye çalıştık. Yapamadık, mücadeleyi kaybettik. O günlerde yanımızda olmayan o kalabalık benim için hiçbirsey ifade etmiyordu, uzaktan baktım boşluğuna gereksiz çabanın, bir buçuk yıldır varlığını hissetmedigim insanların, mezarına bir kürek daha toprak atabilmek için yarışını izledim öylece. O kalabalığa ait değildim yine, ama bu sefer annemde olduğu gibi kaybetmeyi kabullenemediğimden değildi, o lüzumsuz çabayı kabullenemediğimdendi.
Birde ikinizi yani annemi ve seni çok erken kaybettim. Bunun ağırlığı ömür boyu omuzlarımda olacak. Umarım gittiğin yerde mutlusundur sende, ve ağrıların dinmiştir ve anneme bir kızım olduğunu ve kendisinin adını koyduğumu söyle mutlaka. İyi bakın birbirinize.🙏
Annem'eİnsan ve Hayat
Bugün senin doğum günün.
Ben hala gittiğin o gündeyim. Konu sen olduğunda boğazımda bir düğüm oluyor, annemi kaybettik diyemiyorum mesela,canım yanıyor. Sana sarılamadığım, öpemediğim, koklayamadığım, "anne" diyemediğim her gün bu gerçekle yüzleşiyorum. Alışacaksın, hafifleyecek kelimelerini duyarlı 4 yıl oldu ama hafifleyen hiçbir şey olmadı, zaten alışmakta istemedim. Rüyalarıma geldiğin her uykudan uyanışım kabus oldu, tekrar tekrar yaşadım aynı acıyı, birkez daha yüzleştim yokluğunla. Umarım gittiğin yerde mutlusundur.
Seni çok seviyorum..
Vicdanınızı, kalbinizi bir yerlerde bırakıp yaptığınız söylemleriniz ve eylemleriniz umurumda değil, çünkü üzülmenin kırılmanın bir faydası olmadığını vakitlice öğrendim,
Kendimi yıpratmanın, sevdiğim, sevildiğim insanları geride bırakma endişesiyle ölümün kıyısından döndüğümde bir faydası olmayacağını anladım, yaptığınız hiçbirsey için utanmayacak, kendinizi suçlamayacak, en önemlisi kalpleriniz hiçbir zaman iyileşmeyecekti, o yüzden artık bir kulağımdan girip diğerinden çıkıyor konuştuklarınız, aklıma kalbime uğramıyor bile. Ayıya dayı demiyor, köprüden ayı ile birlikte geçiyorum artık.