“ Bir şey değişecek mi? Köleler hürleşecek mi? Dilenciler yiyecek bir lokma bulacak mı? Adalet yerine gelecek mi? Galiba bizde, insanlıkta bir kötülük var. Güven bunu inkâr ediyor. Bunun üzerinden atlıyor. Bu derin uçurumdan atlıyor. Ama uçurum orada. Ve yaptığımız her şey sonunda kötülüğe hizmet ediyor çünkü biz kötüyüz. Açgözlülük ve zulüm. Dünyaya bakıyorum, buradaki ormanlara ve dağa, gökyüzüne, her şey yerli yerinde, olması gerektiği gibi. Ama biz öyle değiliz. İnsanlar değil. Biz hatalıyız. Yanlış yapıyoruz. Hiç yanlış yapan hayvan yok. Nasıl yapsınlar? Ama biz yapabiliriz ve yapıyoruz. Ve hiç durmuyoruz. “
Sayfa 33 - Metis Yayınevi
Değişimin sınırsız olduğu tek yer kişinin kendisi ile münasebetidir. İyi bir insan önce kendine iyi davranır. Başkalarını affetmenin ilk koşulu kendini affetmektir. Yaptığınız hataları, geçmiş seçimlerinizi ve gelecek kaygısı duyan benliğinizi affedin. Kendinizi sevmeden kimseyi sevemez, kendinize inanmadan kimseye inanamaz ve kendinizi bilmeden diğerlerini anlayamazsınız.
Bize gösterilen bu savaşlar,genellikle doğrudan ya da dolaylı bir biçimde, "bizim" adımıza yürütülmektedir.Bize gösterilen şey,dehşete düşürür bizi.Bundan sonraki adım,politik özgürlükten yoksun oluşumuzla yüzleşmek olmalıdır.Var oldukları şekliyle politik sistemler içinde,bizim adımıza yürütülen savaşlara fiilen müdahale etmemizi mümkün kılacak hiçbir yasal olanağa sahip değiliz.Bunun farkında olmak ve buna göre davranmak,fotoğrafın gösterdiğine tepki vermenin tek yoludur.
Sayfa 52
Dünya tek bir bütündür ve katlanılmaz olmuştur.
Katlanılır olduğu zaman var mıydı hiç? diye sorabilirsiniz.Daha az acı çekildiği,daha az adaletsizliğin,daha az sömürünün bulunduğu bir zaman oldu mu hiç?
Sayfa 31