Cihankaya
@Cihan__
Öğretmen
Amed
Diyarbakır, 10 Nisan
227 okur puanı
Nisan 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Reklam
Puan vermedi·168 syf.·
10 günde okudu
·2024 10. kitabı
bir kucağı arıyor gönlüm
gözyaşlarım da
yumuşak bir kurulayışı
ama yok kimse
bir ben, bir de umutlarım kalmış rosîda'm umutlarımla örtünüyorum çaresizce...
Bak nasıl da amansız yarınlar gelip geçiyor. İşte tüm bunlara feryat ediyorum. Çırpındıkça çırpınıyorum. Ama bu feryatlarımı duyan, çırpınışlarımı gören, yüreğimde harlanan kor olmuş ateşi söndüren ve yalnızlığıma ortak olan yok, yok işte, yok! Bunları görüp yaralarımı saran, derman olan yok. Yok. Yok mudur Allah-peygamber aşkına, İsa-Musa adına bu acıları, bu gözyaşları, bu feryat ve figanları duyan, hisseden? Söyleyin bana, Kalê Zerdeşt ve Mani'nin ışıklı bahçesi aşkına bu dünyada bunca acıyı, zulmü, baskıyı, sömürüyü ve ayrılık özlemini yaşamak, hissetmek hep bize mi reva görülmüş? Yoksa dünyaya gelmekle bunların tümünü yaşamak ve hissetmek için mi var edildik? Biri çıkıp da bunun cevabını versin lütfen! Yok mudur bizim de yaşamaya, sevmeye, sevilmeye, gezmeye, mutlu olmaya, âşık olmaya hakkımız? Eğer insanın en kutsal hakkı yaşama hakkı ise neden özgürce bir yaşam bize çok görülüyor, neden?
Nasıl ki bülbül gülün hasretiyle yanıp tutuşuyorsa, nasıl ki toprak susuzluktan kuruyup çatlıyorsa ve nasıl ki tüm bitkilerin bir karşıtı varsa ve buna göre birbirini tamamlıyorsa kadın-erkek olgusu, ilişkisi de böyle bir gerçekliğe tekabül ediyor. İşte bundandır ki diyorum, yarım kalmış özlem, hasret, sevgi ve aşk dolu ile sana yazıyorum defne çiçeğim... Sana yazıyorum Rosîda'm... Yarım kalmış olanı arıyorum... Arıyorum... Amed'im... Arıyorum xwedawenda bavê xwe... Bulacak mıyım?..
Reklam