Acı bir gülümseme yayılıyor yüzüme. Mutsuzum. İşte bu son dip, dedikçe sanki ağır ağır daha aşağı iniyorum. Denize atılmış hafif bir midye kabuğu gibi ağır ağır dibe çöküyorum.
Oysa ben daha çok kendi halimde kalmak istiyorum. Odamdan, koltuğumdan kalkmadan deli gibi bir şeyler okumak, bir şeylerle uğraşmak, yağmurun sesini dinlemek ve bu kalp kırıklığının geçmesini beklemek. Buydu tek istediğim.