Hayatı güzelleştirmek için öyle müthiş eylemlere lüzum yok. Ah insan! Birkaç sayfa kitap, biraz şiir, hakikatle sevmek... Başka? Jo Nesbo, "Dünyaya gülümseyerek bakarsan, dünya da sana gülümser." der. Hiçbir şey yapamıyorsanız, gülümseyin sevgili okur. Bakın nasıl cevap verecek dünya.
Reklam
İnsan dediğin bir ömür. Hatıralarla, acı tatlı unutulmaz anlarla var olur. Kiminin hüznü pek kesiftir, bilirsiniz. Ercan Kesal, "Öyledir. Bazı fotoğraflar her seferinde içinizi yakar." diyerek anlatır. Ne yaşadıysak bizim sevgili okur. Yakanı da, güldüreni de, kızdıranı da, sevdireni de...
Ne vakit başkalarının hayatını değil de kendi hayatımızı yaşarsak, o vakit huzura kavuşacağız. Woolf, "Başkalarının gözleri bizim zindanlarımız, başkalarının düşünceleri bizim kafeslerimiz..." der. Aklınızı da, yüreğinizi de tutsak etmeyin sevgili okur. Yaşamak bizimdir. Var olun.
İnsan yalnızlığa alıştı mı, kopması pek zordur. Öyle kalabalık görünen değil; hakikatli yalnızlık, bilirsiniz. Kemal Tahir, “Artık tek başına yaşamanın tiryakisi oldum.” der. Yalnızlık zaman zaman güzeldir sevgili okur. Ötesi, farkında olmadan, insanı yer bitirir. Hep birlikte var olun.
Şu asırda insan, kolay kolay ifade edemiyor kendini. Halbuki bazen bir şiir, belki de altı çizilmiş bir cümle ne güzel anlatıyor her şeyi. Sevinmek mesela, öyle böyle değil! Attilâ İlhan gibi... "Ne olur sabaha karşı rıhtımda çocuklar Pia'yı görseler, bana haber salsalar bilsem, içimi büsbütün yıldız basar." Bu sabah, içinizi büsbütün yıldız basacak haberler gelsin sevgili okur. Pek ihtiyacınız var, biliriz. Var olun.