“Issız eski parkta karlar içinde,
Arıyor geçmişi iki gölge.”
Geçmişlerini arayan, artık gerçekte var olmayan geçmişe boğuk sorular yönelten bu gölgeler onların kendisi değil miydi? Gölgeler, canlanmak isteyen ama bunu artık başaramayan gölgeler…
“Sen, bir anlamda ikili kişiliği olan bir insandın, hem sıcakkanlı, hayatı hafife alan, kendini bütünüyle oyuna ve serüvene vermiş bir gençtin, hem de aynı zamanda sanatında acımasız bir ciddiyet sergileyen, görev bilinci taşıyan, son derece okumuş ve bilgili bir adamdın.”
“Sana, beni asla tanımamış olan sana.”
Muhteşem bir kitap, bayıldım. Okuması inanılmaz keyifliydi.
Stefan Zweig harika bir yazar.
Kitabı okuyun, asla pişman olmazsınız.