Virata
@CirculusVitiosus
Öğrenci/Gazeteci
Lisans
İstanbul
1 Mart 1999
113 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Bazı kitapları incelerken söze nereden başlayacağınızı bilemezsiniz. Ayfer Tunç'un son gözbebeği "Osman" işte bu kitaplardan biri ve ben böylesine kaliteli bir eseri ilk okuyanlardan
Bazıları seriyi osman - kapak kızı - yeşil peri gecesi şeklinde okumanın akışa daha uyumlu olacağını söylüyor. Sizce bu ne kadar doğru kapak kızını okumamış biri osmanı okurken olayları anlamlandırmakta zorlanır mı
Bazı kitapları incelerken söze nereden başlayacağınızı bilemezsiniz. Ayfer Tunç'un son gözbebeği "Osman" işte bu kitaplardan biri ve ben böylesine kaliteli bir eseri ilk okuyanlardan
Bazıları seriyi osman - kapak kızı - yeşil peri gecesi şeklinde okumanın akışa daha uyumlu olacağını söylüyor. Sizce bu ne kadar doğru kapak kızını okumamış biri osmanı okurken olayları anlamlandırmakta zorlanır mı
İsmet Özel'in bir röportajından intihar üzerine bir kesit
Galiba ilk kez 'İntihara Ayrılmış Zamanlar'dan söz ediyorsunuz. İntiharı hiç düşündünüz mü?
- 40 yaşıma kadar hep intiharı düşündüm, ama 40 yaşımdan itibaren insanların intihar etmeye değmeyeceklerini düşünmeye başladım. Bana göre intihar, geride kalanlara yönelik ağır bir suçlamadır. Bu mesajı verebileceğin tıynette insan olmadığını düşününce de intihar etmiyorsun.
Bir tür nihilizm değil mi bu?
- Tam tersine, değer yüklediğin şey bunlar değil. Allah’tan başka hiçbir şeye değer vermemek var bunun arkasında.
40 yaşına kadar ne vardı peki?
- Aynı şey. Bir çıkış sağlayacağını umduğun bir insanla, bir imkanla karşılaşacağını düşündüğün için her gün erteliyorsun intiharını. Daha sonra da, bu çıkışı insanlardan beklemenin saçmalığını kavrayıp yine intihar etmiyorsun.
aynı röportajdan:
Şiirde de söylediğiniz gibi "özlenen bir pişmanlık" mı sadece aşk? Aşka ayırdığınız zamanlara hayıflanıyor musunuz?
- "Özlenen bir pişmanlık diye tarif ederler aşkı sorarsan." Benim mısram bu. Önce aşkın ne olduğunu sormamız lazım, soruyor muyuz bunu kendimize?
O zaman soralım, nedir aşk?
- Pişmanlık dediğimiz şey, keşke olmasaydı dediğimiz şey mi, yoksa ah keşke olsaydı dediğimiz şey mi acaba? Bu paradoksun insanlara bir şey öğretmesi lazım. Kaybeden kazanıyor ancak.
Puan vermedi·215 syf.··
Beğendi
·2020 123. kitabı
·15 saatte okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2020 11:15
Öncelikle kitabı bana önererek okumamı sağlayan Özgü'ye çok teşekkür etmek istiyorum :)
Jeanette Winterson yeni tanıştığım yazar bu okuduğum ikinci kitabı ve otobiyografik bir anlatısı var. Bedende Yazılı kitabı daha duygusal olduğundan duygusal açıdan bu kitapla kıyaslamak doğru olmaz. Dili kendine has akıcılıkta ve doğallıkta olduğu için okurken çok keyif aldım.
Teknik özellikleri dışında içeriği beni çok etkiledi, baskı ve psikolojik travmalar geçiren bir çocuğun hayatını okumak ve okurken kendimi onun yerine koymak gerçekten derin duygular hissettirdi. Aslında hayatımız boyunca çevremizde bulunan hayatları sakin bir şekilde okuyunca farkındalığımız artıyor mu acaba diye de düşünmeden edemedim. Herkes genelde her olayda kendi açısından haklı görünüyor ama acaba kaç insanın hayatında izler bırakıyoruz, bazen bunun farkında bile olmuyoruz, izlerimiz yaralarımızdan daha mı fazla bunu kıyaslamaktan bazen önümüze bakmayı bile unutuyoruz...
Bitirdikten sonra konudan konuya geçerek uzun uzun düşünmemi sağlayan bir kitap oldu okunması ve önerilmesi gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum :)
"baskı ve psikolojik travmalar geçiren bir çocuğun hayatını okumak ve okurken kendimi onun yerine koymak gerçekten derin duygular hissettirdi. Aslında hayatımız boyunca çevremizde bulunan hayatları sakin bir şekilde okuyunca farkındalığımız artıyor mu acaba diye de düşünmeden edemedim. Herkes genelde her olayda kendi açısından haklı görünüyor ama acaba kaç insanın hayatında izler bırakıyoruz, bazen bunun farkında bile olmuyoruz, izlerimiz yaralarımızdan daha mı fazla bunu kıyaslamaktan bazen önümüze bakmayı bile unutuyoruz..."
Şu satırları ne güzel ifade etmişsiniz, pek beğendim. Teşekkürler paylaşım için.
"Sahiden güzel gözleri var. İçinde bir tek renk yok gözlerinin; birçok renkler var. Yeşil var, eflatun var, bir ara mavi var, kahverengi var, ela var, bu arada birçok güneş ışığı var. Pırıltıdan ve renkten öyle nasibini almış gözler ki ela gözlüdür, diyorsunuz, değil. Lacivert, yeşil; ne münasebet! Kahverengi; hayır efendim! Birbirinden renkleriyle ayrılan bir sürü maden ve taşı bir havanda dövünüz. İçinde bakır da olsun, altın da, demir de olsun, gümüş de, platin de; granit de olsun, zebercet de, zümrüt de, inci de olsun, kum da... Bunların üstüne güneş ışığı vurun, sonra birdenbire bir ay ışığı geçin: İşte İnci Hanım'ın gözleri."
En sevdiğim betimlemelerden biridir. Bence edebiyatımızda yer alan en iyi tasvirlerdendir. Kelimelerin büyüleyici olduğunu her okuyuşumda bana yeniden anımsatır.