Babama abdest aldırdım.Dua ettirdim.Helalliğini aldım.İlaç kutularını koydum önüne,bir sürahi de su bıraktım.Sarıldım.İkimiz de ağlamadik.Bana da bir cesaret geldi.
"Allahaısmarladık baba"dedim, çıktım kapıdan.
Aşağıya inip sabaha kadar ağladım.
İnsan belli bir yaşa gelince kendi hudutları ve hatalarıyla barışmaya başlıyor.Ben de kendimi olduğu gibi kabullenmeyi öğrendim.Ama annemi anlatmak zorundaydım_tek bir kişiye bile olsa.Evrenin herhangi bir köşesine,bizden uzaklarda serbestçe salınacağı bir yere göndermeliydim bu hikayeyi.Hiç olmazsa bu kadarlık özgürlüğü borçluydum beni dünyaya getiren insana.