Onu çok seviyorum. Daha fazla sevemezdim. Kendime onu sevme iznini vermeyişimin dehşeti, onu kaybetme korkusunu bastırmış durumda. Omai haklı. Yaşamayı seçmeliyiz.
Sonunda zamana dair mutlak bir anlayışı deneyimlediğim o anı yaşıyorum. Olanı, olmuşu, olacağı. Tek bir an ama o anın içinde, Camille'in gözlerine bakarken sonsuzluğu görür gibi oluyorum.