Bendeniz, bir sessiz film piyanisti gibi dışardan eşlik ettim olaylara.Hayat, büyük hesabıyla akıp giderken ben, karanlık odalarda, ince dökümlerle uğraştım.
Yada pencere camı biraz aralık kalsa da akşam rüzgârı dalsa,yedeğinde, yeşeren otların,ilk kabak kızartmalarının, nanenin kokusunu getirip bıraksa, yaşamanın üstüne bunca varmasına dayanamayacak,yıkılıverecekti.