Tamer Koç

Bir aşağı bir yukarı yürürdü insan,düşünceleri de onunla birlikte bir aşağı bir yukarı,bir aşağı bir yukarı yürüyüp dururdu.Ama ne kadar soyut görünürlerse görünsünler ,düşünceler de bir dayanak noktasına gereksinim duyarlar ,yoksa kendi çevrelerinde anlamsızca dönmeye başlarlar;onlar da hiçliğe katlanamaz.insan sabahtan akşama kadar birşey olmasını bekler ve hiçbirşey olmaz.Bekleyip durur insan.Hiçbir şey olmaz.insan bekler ,bekler,bekler,şakakları zonklayana denk düşünür,düşünür,düşünür.Hiçbir şey olmaz.insan yalnız kalır.Yalnız.Yalnız.
Reklam
İnancını değiştirebilirsin fakat hiçbir şey mizacını değiştiremez.
Sayfa 134·Kitabı okudu
1000Kitap