Senden sonra çok şey değişti hayatımda.
Sanata verdim kendimi, çizim yaptım.
Senfoniye katıldım mesela;
Müzikten çok seni aradım yanımda.
Kalabalığın içinde bir an olsun,
Sesini duydum sandım.
İzledim kokunu, seni bulmuşçasına…
Seni bulduğumu sandığımda,
Yalnızlığımdı yanımda.
Artık çocuk değilsin, dedi içindeki ses,
Kabullenmen lazım, diyerek sonlandırdı sözünü.
En acı olan da, haklı olmasıydı.
Bu hakikat, o küçücük kalbine ağır gelmişti olmalıydı ki, artık atmıyordu.