Müminin adeti önce tefekkür etmek, sonra konuşmaktır. Münafık ise önce konuşur, sonra düşünür.
Müminin lisanı aklının ve kalbinin ötesindedir. Münafığın lisanı ise, aklından ve kalbinden öndedir.
"Şimdilik bunlarla yetin, birazcık buralarda oyalan, ben seni bekleyeceğim, der gibi bakıyor bana. Muhabbetim her dem tazeleniyor, korkum her dem artıyordu. Bir evlat kaç yaşında olursa olsun babasız kalmaktan hep korkar..."
Abdürrezzak (Geylani Hazretleri'nin oğlu)
“Lebbeyk Allahümme lebbeyk....”
Manası;
“Buyur (emret) Allah’ım! Emrine amadeyim buyur! Senin hiçbir ortağın yoktur. Şüphesiz hamd sana mahsustur. Nimet de mülk de senindir...”