Bir dönem insanları eleştiriyordum kendilerini ifade etmekte hatta konuşmakta dahi kendine bile yetmeyecek kadar geri planda oluşlarını ama artık ufaktan sebeplerini de gözlemlemeye başlayınca onlara hak vermeye başladım. Mesela aile bireyleri içinde geri planda kalmak öyle yetişmek vs. gibi gerekçelerden dolayı kişi bu şekilde geri planda kalabiliyormuş.
Hatta bazen onların vazifesi olmayan sorumluluk onların üstelenmesi gerekiyormuş gibi davranıldıkça ya da yapmak istediği bir takım şeylerin yapılmasına izin verilmeyip engel olundukça bu şekilde saçma sapan bir yetiştirilme adabı da ortaya çıkıyor maalesef.
Hayatımız vektörlerden ibarettir. Belki de bu vektörlerin bileşkesi bu vektörlerden biri olur ama belki de umulmadık bir yönde umulmadık kuvvette bir vektör olabilir. Sabırla, azimle, umutla yaşamayı bilmek lazım.