Hilal Kılıç
@Crescenttt
7 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
ellerinden tanıdım seni
yüreğinin yansısı tedirgin ellerinden.
bir uzak boşluğa yağmur yağıyordu
-anılardan anılara ince çizikler…-
yüzün bir türkü sonrasının
kederli dalgınlığında;
güldün mü, ben mi yanıldım, bilemiyorum
ağıt gibi bir alay dudak uçlarında
gücenik duruşundan tanıdım seni.
Peki, bütün bu kutsal, yüce sandığım şeylerde yanıldım diyelim, ben de birkaç kere tekrarladığın gibi aptalın biri olayım ne çıkar; yanılmak şerefimden, asaletimden zerrece bir şey kaybettirmez. Ne yapayım yüksek fikirlere karşı yenilmez bir hayranlık duyuyorum. Varsın yanlış olsun, yine de temelinde kutsallık var.
Ben ne zaman,
Öyle durup dururken.
Öyle damdan düşer gibi
Açıp seni okumaya başlasam.
Anlıyorum ki,
Bahar gelmiş
Anlıyorum ki,
Kaçmak sürüklenmek vakti
Dolaşmak galatada hisarda.
Bırakmak işi gücü
Unutmak ekmeği tuzu
Çıkarıp potinleri
Denize daldırmak vakti
Yalın ayakları.
Ben ne zaman
Öyle durup dururken,
Öyle damdan düşer gibi
Açıp seni okumaya başlasam.
Anlıyorum ki,
Mahvolmuşum.