Batuhan
@Cruious
Lisans
İstanbul
170 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Burası mantığın en uç sınırı, buradan daha ötede hiçbir şey yok. İleride yalnızca hiçliğin karmaşası var.
Tenimi hissizleştirip, yüreğimin kabuğunu kalınlaştırarak, günü kurtarmak için yaşayayım. Ben yalnızca bir makineyim. Becerikli, sabırlı, hissiz bir makine. Bir taraftan gelecek zamanı emer, diğer taraftan geçmiş zamanı dışarı salarım. Var olmak, başlı başına bu makinenin var olma nedeni. Yeniden o hiçbir şeyin karışmadığı saf döngüyü, bir gün gelip de mutlaka son bulacak olan sonsuz hareketi başlatmam gerek.
Bu dünyadan kaybolsam kimse fark etmez. Zifiri karanlığın içinde çığlık atsam bile sesim kimsenin kulağına ulaşmaz. Fakat yine de ölene kadar bir şekilde yaşamımı sürdürmekten başka yolum olmadığı gibi, yaşarken de kendimce yöntemlerle yaşamaktan başka yapacak bir şey yok. Pek övünülecek bir şey olmasa bile, benim bundan başka bir yaşam biçimim yok.
Önemli şeyleri elde etmek için o ölçüde bedel ödemek gerekir. Dünyanın kuralı budur.
Özel bir insan olduğumu da sanıyordum. Fakat zaman, bütün insanlardan azar azar ömrünü alır gider. İnsanlar, zamanı gelince pat diye düşüp ölmezler. İçten içe aşama aşama ölürler, nihayet sonunda hesapları kapama zamanı geliverir. Hiç kimse bundan kaçamaz. İnsanlar, aldıkları şeyin bedelini ödemek zorundadır. Ben, bu gerçeği ancak şimdi öğrenebildim.