Yıllarca yüzüne bakıp sarılamadıklarını, söyleyemediklerini söyleyesin gelir. İki kelimeyi söylemek ne kadar zor
olabilir ki? İşte, mesele iki kelime değildir. Bir umut vardır arkasında, hayallerin vardır, inandıkların vardır, sabah kalktığında gözlerinin önüne gelen yüzü vardır. “Seni seviyorum.." diyesin gelir arkasından, gidişine. Evet yüzüne söyleyemediklerini tüm iyi niyetinle arkasından söyleyesin gelir.
"Gitme.." diyesin gelir.
Bir kitap, saklıların en özelidir belki de. Hiç kimse bilmesin, okumasın, o tat bir tek bana özel olsun istersin. Eksik gelir o kitabı okumayan insanlar sana. O kitabı okuyan birini görsen, gurbette hemşerini görmüş gibi muhabbet edesin gelir.
Herkesin yaşamının bazı köşelerinden kendisiyle özdeşleştirdiği detaylar vardır. Kimseye söyleyemez, belki de söylemek istemez. Mekânlar, şarkılar, hele ki kitaplar…