Eskiden, böyle değildi. Bu kadar hafızasız değildi bu toplum. Biz sanatçılar da buna güvenirdik. Bugün değilse yarın, öbür gün anlaşılacağımıza güvenir, işimizi yapmaya çalışırdık. Kendi adıma, güvenim yaptığım işin doğrusundaydı. Anlayacaklardı ama doğru tartan bir toplumdu. Artık bu topluma güvenmiyorum. Başka bir toplum olsa şişenin içine korum mesajımı atarım, bir gün birisi bulur. Bu toplum bulmayacak, bulmak istemiyor çünkü. Bu toplum o şişeyi bulur, kırar atar. İçini de okumaz. Bütün gücünü onu kırıp atmakta görür çünkü…