Üzülerek söylüyorum ki Şermin Yaşar’ın okuduğum ilk romanı ! Uzunca bir zaman Türk yazarlardan kitap okumamıştım, bu kitap ile o duvarı yıkmış oldum. Kitap tasarımı çok tatlııııı. Herhangi bir tavsiye, kitabın içeriği , hatta kitabın arka tarafındaki yazıyı bile okumadım (Kitap arka yazıları spoiler vermiyor mu ? ). Nasıl okuyup bitirdim anlamadım bile, çok akıcıydı .Birden fazla karakterin bakış açısıyla, hikayelerine tanık oldum. Örmüş kader ağlarını koca bir aileye… Derler ya annemin şansı yoktu benim mi olacak ?! İnsanın kaderi ailenin kaderiyle aynı çizgide gidiyor. Kitapta bir çok ders niteliğinde çıkarımlar var . Kimi çocuk sahibi olur , besleyemez büyütemez, Kimi de çocuk sahibi olamaz ama evlat edindiğinin üstüne titrer , sever hem de yürekten sever . Kimi yaşadığı zorluklardan Allah’a sığınır kimi mal mülke, kimi bir insana bir varlığa. Telaşlar hep aynı değil mi ? Günün sonunda evine dönüyorsun…