Kaan Kara
@DarkKahn
Şu anda okuduğu kitap
"Bir samuray onuruyla yaşar ve onuruyla ölür... Ne yazık ki bir adamın onuru ancak öldüğü zaman ispatlanabilir."
Reklam
"Fark ettiğiniz üzere gözlerim işlevini yerine getirememekte. O halde şu an üzerinde oturduğum halının rengini bilemem. O kırmızı olabilir ve siz bana yeşil olduğunu söyleyebilirsiniz. Hatta renk körü olan biri onun gri olduğunu düşünebilir. Hepimiz gerçekten gördüğümüz gün, onun gerçek rengini öğrenebiliriz. O güne kadar; ben duyduğum kadarıyla, siz gördüğünüz kadarıyla ve renk körü olan biri de algıladığı kadarıyla bu halının rengi hakkında bir fikre sahip olacaktır."
Her yeni gün, hayat kitabında açılan yeni bir sayfa gibiydi. Her sayfanın bir önceki sayfadan izler taşıdığına şüphe yoktu ve bu izlerde; hüznü, öfkeyi, mutluluğu okumak mümkündü. Gün geçtikçe izler silikleşir ve yeni izler eksilerin üzerini kapatırdı.
Unutmak, hatırlayınca geçerliliğini yitiren bir bahaneydi.
Yaratılmışlar içinde sözünden en fazla dönen ırk, muhtemelen insan ırkıydı. Sahtekar olmalarının yanı sıra çok fazla söz vermeleri de bu istatistikte etkiliydi...
Reklam