Selime
@Darulkuttab
Ben sıradan bir kadın değilim.
Benim hayallerim gerçek olur
Karşılaştırmak karşıtlaştırmaktır.Herkes önce kendine baktığında kendini yokladığını yol aydınlanır, hayatınızı başkalarıyla kıyaslamayın güneş ve ay arasında bir karşılaştırma yapılmaz zamanı geldiğinde parlarlar..
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ebeveynlerin dilinden hep bu devirde çok zor, anne baba olmak çok zor, cümleleri dökülüyor. cümlenin zaman zarfının altını çizerek şu soruları soruyorum ;niye özellikle bu devirde ve niye çok zor eskiden çok mu kolaydı? cevap olarak genellikle ekonomi merkezli açıklamalar zinciri geliyor güncel normlara bakınca çocuk enflasyon paketindeki mal ve hizmetlerden biri gibi algılanmaya başladı ve ebeveynlerin ekonomiyle çocuğu bu denli yan yana tutması bunu tetikliyor. tüm bu kaygıların etkisinde ebeveynler çocuğun dünyaya katacaklarını dünyaların güzelleştireceklerini o ortaya çıkacaklarını hemen hemen hiç dikkate alamıyorlar. Unutmayalım çocuk özümüzün özüdür insanın özü özüne hiç yük olur mu? Oldu diyelim bu yük çekilmeye değmez mi? bence değer.
Bebeği dünyaya gelir gelmez 'gazımız geldi' 'karnımız acıktı ''uykumuz geldi' diyerek bebeğin sürecini Sevgi dili ile dahil olan anne babalar sonrasında bu birlikteliği çoğu zaman bırakamazlar ve hep birlikte okula giderler, üniversiteye hazırlanırlar ve çocuklarının hangi bölümü seçeceğinden bahsederken' biz tıp okuyacağız' diyerek hayat boyu devam eden ve simbiyotik bir yaşamı andıran sağlıksız bir birlikteliğin sınırlarını çizerler. böylece anne babalar sanki kendi bastırılmış ya da başarılamamış hayallerini çocuklarında gerçekleştirmek isterler .ama böyle davranarak onların ruhlarını örselerler, bağımsız birer birey olduklarını unutup kendi çocuklarını eşya gibi görmeyi sürdürürler.
Etrafımız acele ettirilmiş çocuklarla ve acele eden ebeveynlerle dolu. Ağzına ha bire lokmalar sokuşturuyor gibi çiğnemeden hazmetmeden kurslarda etkinliklerde koşturan çocuklar sürecin sonunda büyümüş ama gelişmemiş oluyor. Yemeğe tuzu zamanında atmak zamanında tutmak bir eli vakti beklemeyerek ettiğimiz bu acelenin sonunda' yetişkinleştirilmiş çocuk 'diye bir karakter ortaya çıktı.