Alex10
@Dasuza
9 okur puanı
Mayıs 2017 tarihinde katıldı
Puan vermedi·192 syf.·
2020 6. kitabı
Öğrenme sanatı, beden ve zihin yasalarına nasıl boyun eğeceğini bilme sanatıdır. Ancak bu boyun eğme; tembelliğimizi, kibrimizi ve yasaya aykırı hareket etme arzumuzu yok etmeye dayanmaktadır. Hepimiz ne yazık ki kendi durumumuzda bu yasaların işlemeyeceğine dair yanlış umutlar besleriz. Bu yüzden meseleleri kendi haline bırakırız ve entelektüel gelişimimiz tamamen şansa kalır. Şansın yönetimine tabi oluruz.
Hissedersin sonunda yorulduğunu, sonsuz çabada yorulduğunu bu yorulmaz fantezinin, çünkü sonuçta olgunlaşırsın, önceki ideallerini geride bırakırsın : Küle, kalıntıya dönüşürler; eğer başka bir hayat yoksa, onu bu kalıntılardan inşa etmek gerekecektir. Bu arada ruh hep başka bir şey diler ve ister! Ve hayalperest boş yere, külleri karıştırır gibi eski hayallerini karıştırır, o küllerde bir kıvılcım olsun bulmaya çabalar; onu üflemek, soğuyan kalbini canlanan ateşle ısıtmak ve ondaki daha önceden tatlı tatlı gelmiş, ruhu huzursuz etmiş, kanı kaynatmış, gözlerden yaşlar akıtmış ve kendisini görkemli biçimde kandırmış olan şeyi tekrar diriltmek için!
Sayfa 56
Dünyadaki her şey doğanın kanununa göre yaşıyor ve o kanundan özgürlüğün güzel görünüşü ve neşesi beliriyor; ama insanoğlu bu talihten mahrum, çünkü o Tanrının verdiği ruhuna kendi kısıtlı ve dünyevi kanununu biçti. Kendisi için katı kurallar koydu, içinde sevgilerini ve arzularını tecrit ettiği dar ve acılı bir hapishane inşa etti. İçine kalbini ve onun amacını gömdüğü derin bir mezar kazdı.
