“Eğer insana tarafımızdan bir rahmet(nimet) tattırır da sonra bunu ondan çekip alırsak, tamamen ümitsiz ve nankör olur. Eğer kendisine dokunan bir zarardan sonra ona bir nimet tattırırsak, elbette “ Kötülükler benden gitti.” der. Çünkü o bunu derken şımarıktır, kibirlidir. Ancak sabredip güzel iş yapanlar böyle değildir. İşte onlar için bir bağış ve büyük bir mükâfat vardır,” (Hûd, 9-11)