Tüm bu kadınların yıllar boyunca çalışıp iki bin sterlini bir araya getirmekte zorlandıklarını ve otuz bin sterline ulaşmak için ellerinden geleni yaptıklarını düşününce, cinsiyetimizin kınanması gereken fakirliğine karşı öfke patlaması yaşadık. Annelerimiz ne yapıyorlardı da bize bırakacakları bir servetleri olmamıştı? Burunlarını mı pudralıyorlardı? Mağaza vitrinlerine mi bakıyorlardı? Monte Carlo güneşinde hava mı atıyorlardı?
Suçu savaşa mı atmalıyız? Ağustos 1914'te silahlar ateşlendiğinde aşk, erkeklerle kadınların yüzleri birbirlerine öylesine yavan göründüğü için mi öldürüldü?