kedyy
@Debutades
☆☆
Tanrim ozluyordum. Belli belirsiz aksanini, kocaman gulumsemesini ve bitmek bilmeyen sakalarini ozluyordum. Satasmalarini, sicakligini ve onun yaninda kendim olmanin, maskemi bir kenara birakmanin bu denli kolay olmasini ozluyordum. Bana kendimi bir sapkinmisim gibi degil de essizmisim gibi hissettirmesini ozluyordum.
Kizgin bir igne kaburgalarimin arasindan girip kalbimin tam ortasina saplanarak gogsumu yakiyordu. Bir daha aci ya da ozlem hissedebilecegimi hic dusunmedigim bir yerdi kalbim. Ama hissediyordum.
Buradaki o ceset var ya? Bu parcalanmis et ve aciga cikmis kemik yigini? Bu benim ruhumdaydi. Ozumde vahsiydim ben.