"Müphem olmak", belirsiz olmak mânâsına değil, meçhule hürmet tavrı içinde "belirsizliğe-sırra" açık belirliliktir ki, aslı ve hakikatiyle ölçüler içinde fanidir. Bu fikir, ölçüler içinde arayıcılığı ve buluculuğu kendi kendinde bitirmediği gibi, yeni arayışa ve buluşlara gebe, yeni fikirlere ilhâm kaynağıdır; eşya ve hadisenin her ân yeniliğinde, "hareket içinde hareketle zenginleşecek" olan fikir...
Mantık üstü mantığın şu olacak:
"Doğruyu mu istiyorsun? Allah ile Resûlü'nün bildirdiği!.. Güzeli mi istiyorsun? Allah ile Resûlü'nün gösterdiği!.. İyiyi mi istiyorsun? Allah ile Resûlü'nün öğrettiği!"
Sevgide bulunan müthiş etkiyi bizzat yaşadım ben. Bu etki, aşırı ve şiddetli bir "aşk"tır, etkileyici bir “şevk"tir. Gönül vermektir, yok olmaktır. İnsanın uykusunun kaçmasıdır, yemeden içmeden kesilmesidir. Sevgi kimdedir, kimden gelir bilinmez. Sevgili (mahbûb) kimdir bilemezsin. İşte ben, sevgide bulduğum zevki böyle buldum.