Demirci

"Sizin hiç babanız öldü mü Benim bir kere öldü, kör oldum Yıkadılar, aldılar götürdüler Babamdan ummazdım bunu, kör oldum" ||Cemal süreyya
Sayfa 102·Kitabı okudu
Reklam
Kimselerle paylaşılmayan, yüreklere gömülü, yaman bir hasretlikti çektiğimiz...
Sayfa 101·Kitabı okudu
Babam değildir ölen... Ölümü bile isteye, kendi iradesiyle seçen, benim güçlü kahramanım olamaz...
Ölüm her zaman bizimleydi, her zaman da bizimle olacak. İnsan varlığının ayrılmaz bir parçasıdır o. Çünkü ölüm sorusunun anahtarı, yaşam kapısının kilidini açar.
Ne oldu da ayrıldı ellerimiz baba? Hiçbir zaman soramadım bunu sana. Sormak istediğimde fırsat olmadı, fırsat olduğunda cesaretim...
Reklam