Murat Uçkaç
@DemirLeylek
380 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Herkes acıyı ya da hastalığı alt ettikten sonra ruhunun derinliklerinde -ne kadar belli belirsiz, cılız olsa da- bir üzüntü duyar. Uzun süre, yoğun bir acı çekenler toparlanmayı isteseler de, olası iyileşmelerini bir yitim olarak görme eğilimindedirler. Acı varlığın ayrılmaz bir parçası olduğunda, onun aşılması, yitirilen bir nesne gibi ister istemez üzüntü yaratır.
Murat Uçkaç
Ortadan kalkan her acı karmakarışık bir duygu yaratır, hani sanki yeniden dengeye kavuşmamız, bizi bir yandan kıvrandıran bir yandan da büyüleyen, gözümüz arkada kalmaksızın bırakamadığımız bölgelere erişimi sonsuza dek engelleyecekmiş gibi.
Murat Uçkaç
, bir kitap okudu7/10
10 saatte okudu
·2022 53. kitabı
Betül isimli okura yanıt verildi
Murat Uçkaç
Daha yarısında sayılırım, bende sevdim.
Sevgi, diyorsun. Fedakârca sevmek. Tabii, söylemesi kolay. Sonradan öğrendim ki yanlış iddialarla talep edilen sevgi, asit, araba kazası ve akciğer kanserinin toplamından daha büyük bir katil. İnsanlar birbirlerini ölümcül ışınla öldürür gibi sevgiyle öldürüyorlar. Doymak bilmiyorlar; bütün sevecenlik onlara, bir tek onlara yönelik olmalı. Bu duygunun tamamını istiyorlar; çevresindeki her şeyi tüketene kadar emen, toprağın, fidelerin gücünü, nemini, kokusunu çalan büyük bitkilerin hırsıyla etraflarındaki yaşam enerjisini çekip almak istiyorlar. Sevgi muazzam bir bencillik. Sevginin korku imparatorluğunda ölümcül bir yara almadan yaşayabilen çok insan var mıdır, bilmiyorum.
Murat Uçkaç
En fazla bir süre; bir süre taviz veriyor ama sonra yorgun düşüyorsun. O zaman da gelsin mide yanması. Ülser. Şeker hastalığı. Kalp sorunları. Ölüm.
