"Nen var Zeze?"
"Hiç. Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
Bir gün Dindinha bana , sevincin "yürekte ışıldayan bir güneş " olduğunu söylemiş,güneşin her şeyi mutlulukla aydınlattığını belirtmişti.Bu doğruysa ,benim iç güneşim de şimdi her şeyi güzelleştiriyordu...