Rumeysa
@DerRu
Keşke biraz ölsem ;/
Dilimin döndüğü kadar sustum.
23 okur puanı
Temmuz 2024 tarihinde katıldı
Ehad olan Allah'ın sırrında benliğim yok oldu, varlığım fenâya erdi. Mekânın ötesinde yapılan manevî yolculukta bağlarım ve sınırlarım çözüldü. Canım Allah aşkıyla yanar; gördüğüm her şey O'nun tecellîsidir. Allah'la kalıcı varlığa (bekā billâh) ulaştım; bu yol benim son kavuşumdur
Rumeysa
ihlas,
Yaptığı işi Allah rızası dışında bir menfaat beklemeden yapmak.
Gönlünde sevdanın sırrı saklıdır, dili suskundur;
İlâhî aşkın coşkusuyla kendinden geçmiş, varlığa dair ne varsa terk etmiştir.
Canını da dünyayı da feda etmiş, nefsini susturmuştur;
Onun aşkı Hakk'a doğru bir yolculuktur, varacağı yer Lâhût âlemidir.
Rumeysa
“Ol der ve Olur!”
İki damla yaş aktı gözümden. “Allah’ın kaç çeşit imtihanı var?” dedim farkettiklerimi tek tek düşünerek. Bazılarında sanki kalbimi söküp çıkarıyorlarmış gibi hissettim göğüs kafesimden. Kalp ritmimi bozacak, ilaçlarımı kullandırmayacak, daha fazlası...
Şimdi nasıl olduğumu soranlara “Ölmedim” diyorum.
Babamın “Ölmek de nimettir” dediğini hatırlayarak
Rumeysa
“Vardır bir hayır” herkes bunu diyordu. Yahu Allah’ın hayırsız işi olmaz elbette hayır vardır diyemedim. Sustum.
Bugünler de geçecek mi?
Bana kalsa…
Bundan aylar evvelsine…
Kalbimizi yaralayan o vakitlerden öncesine…
Gelecekten korkmadığımız o günlere…
Gözümün yaşlarının akmadığı…
Lâkin bana kalmıyor işte.
Her şeyin yarım kalışı.
Şairin hep hatırladığım “Bir tel kopar ahenk ebediyyen kesilir” mısrası icabınca.
Birkaç aydır her şey böyle, yarım.
Cümleler bile…
/Alıntı
Rumeysa
Bu da geçer ya huu