Reklam
Ayrılıklar çekiyor canım, hüzün çekiyor, keder çekiyor..
İnsanları müteesir kılan şeyler beni mutlu ediyor nedense
Hani diyor ya şair bir şiirin de " kafeste yetişen kuşlar uçmayı hastalık zanneder" diye işte ben de uçmayı hastalık zannediyorum. Mutlu olmak huzursuz ediyor beni. İnsanın kaybedecek bişeyi olmamalıymış...
Yanımdan maphusane otobüsü geçiyor.. gözünü seveyim şoför al beni de... hangimiz özgür ki... yüreklerimiz kafeslere kitlenmiş. Yüreğim çürüdü dostlar yüreğim.
Hangi bahar yeşertir onu hangi su hangi el hangi hangi hangi
Ben yaşamadığım gençliğimin özlemini çekiyorum henüz yaşım yirmi..
Ayrılıklar çekiyor canım yanlızlıklar beni ancak keder paklar.
gözümün bebeği; işte ben burada ben ödün vermemenin , boyun eğmemenin, yani onurlu bir yaşımın faturasını ödüyorum. K.D.V' si içinde olaraktan.
Kuş uçmaz, kervan geçmez bir yerdesin.
Su olsan kimse içmez,
Yol olsan kimse geçmez,
Elin adamı ne anlar senden?
Çıkarsın bir dağ başına,
Bir ağaç bulursun Tellersin
pullarsın Gelin eylersin.
Bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün,
bir de bulutları görürsün.
Köpürmüş gelen bulutları.
Başka ne gelir elden?
Çın çın ötüyor yüreğimin kökünde
şu dünyanın ıssızlığı.
Tanrı kimsenin başına vermesin
böyle bir yalnızlığı! 
Reklam