Değersiz insan yoktur,değerini düşüren insan vardır. Bu sebepten, şimdi kim bilir avuçlarında ne acılar yanıyordur onun? O beni çok üzdü Allah'ım! Ama sen yine de ona yardım et!
Not:Bugün seni düşünmeden yaşayabilmeyi başardığım ilk gün. Hadi topla seni benden.Kalbim seni uğurluyor.Al bu yara sende kalsın.Artık beni acıtmıyor."
Yavaş yavaş delirecek kadar kalabalık, fark edilmeyecek kadar yalnızdım.Ölüme sığınacak kadar bitmiştim. Büyük yalnızlığımın yalın beyanıydım. Yoksa kaderin cilvesiyle yan yana gelen iki yanlış mıydık biz?
"Kış mıdır şimdi sevdiceğim,yaz gibi gelir diye beklediğim...' diye başlayan bir şiir yazdım.kırgındım. kızgın olsam geçerdi ama kırgındım işte...Geçmedi.