Zehra
@Desdemoona
Marie bugün dudaklarını yeni bir Meursault'ya verse ne olurdu?
102 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Ne garip şey kırgınlık: Damdan düşer gibi ortada, kendi tükürüğünde boğulur gibi hayret içinde, çölde bir başına açan bir çiçek gibi kederli. Kime desen, nasıl desen, neyi desen meçhul olan.
Kafkaokur/ Sayı 57/ 24. Sayfa
Kanıyorum, kandırılıyorum ve kanmaya devam edeceğim. İyi insanlar hâlâ var buna inanıyorum. Güveniyorum çünkü bu benim insanlık görevim. Başkasının kandırması benim görevimi elimden alamaz. Belki çok acı çekeceğim belki kullanılacağım... Ama ben insanım başkası ne yaparsa yapsın ben insanım. İnsanlar birbirinin yoldaşı olmalı çelme takanı değil. Acılarım benim gururumdur, insan olduğumu hissetmek istiyorum...
Yakıcı sözlerimle inandırıp
Kurtarınca düşkün ruhunu
O yanlış yolun karanlığından,
Saf, derin bir azap içinde,
Bükerek ellerini, lanetler ettin
Seni çembere alan kötülüğe;
Unutkan vicdanını
Hatıralarınla cezalandırmak için
Benden önce olanın
Hikâyesini anlatırken
Birden yüzünü kapadın ellerinle,
Utanç ve dehşetle
Sarsılıp, isyan duydun,
Ve gözyaşlarına boğuldun...
N. A. Nekrasov
insan sadece suçluyken kaçmaz. bazen suçlandığın için de kaçarsın. ama bir kere kaçmaya başladıysan, bir şeyleri de muhakkak kaçırırsın elinden. bazen gençliğini kaçırırsın, bazen geleceğini, bazen de aklını...
oysa hakikat akılla ya da başka bir şeyle kavranılmaz; hakikatin ancak parçası olunur. bunun için kurtul: geçmişinden, geleceğinden, aklından. kainatta ne varsa şu anda oluyor görmüyor musun? sadece burada, sadece şimdi. gözlerini kapa, kalbini aç, aklını da bırak gitsin. akıl dediğin şey, kafanda koca bir ağırlıktan başka ne ki!"