Cihan Aydın

Cihan Aydın
@Destmanta
Şiir yüklü, duygu yüklü,
Erzurum
Erzurum
18 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Ömür hanım bir tür kemoterapi'ye maruz...
"Nefes alamıyorum Olric. Bu insanlar içinde kendime rol biçemiyorum. Ah Olric, ölemiyorum bile!.." ( 13 Aralık 1977, vefatıyla kalemine, sözlerini bitirdi ama düşüncesi hala bizlerle, unutmamak ümidiyle "Oğuz ATAY")
Lara
Öldürdüklerim diriliyor bir bir aklımın infaz köşesinde huzursuzca. Kötünün iyisi insanlar çoğalıyor hayatımda. paylaştıkça kimsesizleşiyor yalnızlığım Muska'lı umutlara inancımı germekten usandım. Köpeklerin huzurunda, Başörtülü ormanların acısına uzandım Baba olmadan evlat acısını yaşadım. İçime sığındım, hastalandım Ve Karanlığı parçaladı artık güne ağrıyan bilmem kaç günlük yaram. Göçebe stranı, çocuk bedeni, bahar mevsimi. dağ yarasına tuz gölü büyük sitem. Yitirdiklerim çırpınıyor içimde git gide, yitik bir sesle. Kirpiklerim yaşlarıma, gözlerim yaşamıma Kalbim sana, ruhum ise gidenlere muhtaç. Herkez gider ölüler kalır. İzler kalır. sayısını bilmediğim tırnaklarım ile özlem kalır. Tutunacak bir şiir varsa hala, Geç kalmadan Yetişip yaşamalıyız lara. -Cihan AYDIN
Şiir
Cihan Aydın
Bir hayat kefenlenip inançsız azaplara sarıldı içimde, bu gece. dişim düştü elime, biraz daha zaman eskitim. ay hastalandı  özlem salgıladı  gecelere. Özleyen bendim. Bir resim daha muskaladım kalbime, yüzünü çizerek içine. Vakit yorgun, Gün ağrıyor, gün sızlıyor. Seni Bir gün daha bağışladım kendime. Son halkada bekliyorum. Ve Ben hala yaşıyorum...
1000Kitap
Kadın, kına ve kan bu coğrafyada hiç değişmeyen tarihsel bir üçlem #diljin kovexi