Off diyorum ..nasıl bir duygusal derinlik aktı gitti..
Bitti ve kaldım öylece düğümlendi kelimeler..
Sessizlik,hatıralar,affetme ve bağ kurma üzerine içsel bir yolculuk..
‘Bir babanın suskunluğu,oğlunun iç sesi haline gelir’
‘Affetmek bazen bağırarak değil,sabahın
üçünde susarak olur’
“Sabahın üçü”
İki insanın -bir baba ve bir oğulun-birbirini ilk kez gerçekten tanıdığı o uzun gecenin saatidir.