Elmas Kaplan

İnsan ne yaşayacağını biraz da kendi belirler. Yaşanması gerekeni belirler, yanına çağırır ve bırakmaz. İnsan böyledir. Yaptığının vahim olduğunu ilk andan itibaren bildiği halde yine de yapar. İnsan ve kaderi birbirlerine tutunurlar; birbirlerini çağırır ve şekillendirirler. Kaderin hayatımıza gizlice girdiği doğru değildir. Hayır, bizim açtığımız kapıdan girer ve ondan daha da yaklaşmasını isteriz.
Sayfa 91·Kitabı okudu
Reklam
Belli ki hayatın bir amacı olduğu müddetçe insan her şeye göğüs geriyor.
Sayfa 88·Kitabı okudu
Yalnızlıkta insan her şeyle tanışıyor ve artık hiçbir şeyden korkmaz oluyor.
Sayfa 73·Kitabı okudu
.... çünkü bilir ki kader tesadüfi bir talihsizlik değil, önceden hesaplanamayan, zor anlaşılır bağlantıların zorunlu sonucudur.
Sayfa 69·Kitabı okudu
Zaman her şeyi muhafaza eder ama hepsi rengini kaybeder; metal plakalara sabitlenen çok eski fotoğraflar gibi.... İnsanın her hatırası da zamanla işte böyle solar. Fakat günün birinde bir yerlerden ışık gelir ve bir yüzü yeniden tanırız.
Sayfa 13·Kitabı okudu
Reklam