Son sayfada ki o son cümle “ve gitmek daima cevaptır bu dünyaya…”
Hayatta yaşadığı her duyguyu, her olayı ya da sıkıştığı yerde kâğıda kendini vuran herkese hayranım. Her bir sayfa da kendi duygularımı bulduğum da diyorum ki “ yalnız değilsin.”
Kendimi bulduğum her cümlede kendime ağladım yine. Müthiş bir duygu aktarımı müthiş bir büyüme sebebi.
Gitmek zordur en az veda etmek kadar hemde.
Ne acıdır ki sizi gitmek zorunda bırakanların olması. Gitmeniz gerekiyorsa gidin. Mutsuzsanız, değer görmüyorsanız, sevilmiyorsanız gidin.
Kendiniz için gidin.
Vedalaşmayın bile ama kabullenin.
Vazgeçmeye hazır olan insanların olduğunu.
Okuyun mutlaka okuyun.
Okudukça görüyor ve büyüyorsunuz.
Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyen insanlar çıkacak karşına, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de çıkacak kimi insanın yüreği karanlık, kiminin ki aydınlıktır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayal kırıklığına uğrama! Kendini koru kızım insanlara karşı kendini koru!