İnsan, hisleriyle var olur. Sevinciyle parlar, hüznüyle derinleşir. Kimi zaman bir dalga gibi coşar, kimi zaman rüzgâra kapılmış bir yaprak gibi savrulur.
Duygular, ruhumuzun dilidir. Sevmek, özlemek, umut etmek… Hepsi, bizi biz yapan parçalar. Bazen bir gülümseme kadar hafif, bazen bir fırtına kadar güçlüdürler. Ama her biri, içimizde yaşamın izlerini taşır.
Önemli olan, duygularımızı inkâr etmeden kabul etmek ve onlarla dans etmeyi öğrenmektir. Çünkü insan, hissettikçe yaşar.