~"Oysa şimdi görüyordum ki asıl kimsesizlik, yanında birileri olmadığında değil, birine ait olmadığındaydı. Bir yere ait olmadığındaydı. Başın derde girdiğinde sığınacak bir limanın, elin telefona gittiğinde çevirecek bir numaran ve ağladığında gözyaşlarını silip seni güçlükle ayağa kaldıracak bir elin olmamasıydı. İşte asıl kimsesizlik de asıl çaresizlikte, buydu."~
~"Sana yürüdüğümüz yol ortak derken tüm yolumuzu kastediyorum. Ruhumuz bir olmayabilir ama kalan her şeyimiz bize ait olacak. Sen ya da ben yok, biz varız ."~
~"Sessizlik dilden çok gözlerin işlev gördüğünü işaret ederdi ve gözler dilden daha tehlikeliydi. Çünkü dil söyler, ortadan kaybolurdu ama gözler, onlar her şeyi saniye saniye zihne kaydeden bir kamera gibiydi. Tehlikeli ve ulaşılabilirdi."~