~"İşte o an sonunda anladım. Sonunda anladım. Önemli olan düşünmesi değildi. Uygulama biçimiydi, birinin yanında olmaktı. Niyeti yeterli değildi. Benim için değil. Artık değil. İçten içe beni sevdiğini bilmek önemli değildi. Bunu o kişiye söylemek, umursadığınızı göstermek zorundaydınız."~
~"Gökyüzü pembe - altın renklerindeydi. Bundan daha güzel bir şey olamayacağını, bu gün batımının dünyadaki güzel olan her şeyin on katı daha güzel olduğunu düşündüm. Günün tüm gerginliğinin üzerimden kalkıp denize doğru gittiğini hissettim. Tekrar dönemezsem diye hepsini ezberlemek istedim. Bir yeri en son ne zaman göreceğinizi bilemezdiniz. Bir insanı."~
"Korkmanı istemiyorum,"
"Korkmuyorum,"
Korkmuyordum. Ondan değil ama hissettiğim her şeyden korkuyordum. Bazen çok fazla geliyordu. Ona karşı hissettiklerim dünyadan, her şeyden büyüktü."